Göğsüme çekip yatağa uzandığımızda, bütün o kocaman, gururlu adamlığı bir anda sıyrıldı üstünden. Bir çocuk gibi, sığınacak bir yer ararcasına bana sokuldu. Fısıldarken sesi, doğrudan göğsümün içinde, kalbimin tam orta yerinde yankılandı: "Şurasını... özledim." Dedi, kelimeleri boğuktu.
Sonra göğsümün en kuytudaki, en korunaklı aralığına başını soktu. Derin bir nefes aldı, sanki ciğerlerine beni, kaybettiğimiz bütün ayları çekecekmiş gibi için için kokladı. Kollarını belime doladı, sıkı sıkıya, bir daha asla bırakmayacakmışçasına.
Nefesi tenimi yakıyor, ıslak kirpikleri cildime yapışıyordu. "Bir çocuğun annesine muhtaçlığı gibi," diye fısıldadı, sesi göğsümde titreyerek, "ben sana muhtaç kaldım Nazlı. Ciğerimde nefes, canımda can gibiydin. Alsan da götürsen, bıraksan da gitsen, o muhtaçlık hiç bitmedi bende. İçimi kemirdi, beni benlikten çıkardı."
TANITIM BÖLÜMÜ
Uzun bir süredir üzerinde çalıştığım asker kurgusu hikayem "Nazlı ve İlhan'ın Hikayesi"ni sizlerle paylaşmaktan heyecan duyuyorum. Umarım sizlerde çok beğenirsiniz. Lütfen satır arası yorumlarınızı eksik etmeyin. Tüm desteklerinizi bekliyorum.
O, vatanına sevdalı bir asker. Ben, ömrünü ona adamış Teğmen Nazlı, adı gibi Nazlı...
Bizimkisi tesadüfen başlamış bir aşk değil; doğduğumuz gün yazılmış bir kaderdi. Çocuktuk, genç olduk, eş olduk... Yollar girdi aramıza, görevler, mesafeler, ayrılıklar girdi. Ama biz, mıknatısın iki ucu gibi her defasında birbirimizi bulduk.
Bu sayfalarda, beklemeyi ibadet sayan bir kadının iç sesini, büyümeyen bir aşkı ve her şeye rağmen ayakta kalan bir sevdayı bulacaksınız.
Bu, mükemmel insanların değil, birbirini tamamlamayı seçen iki gerçek insanın, bizim hikayemiz.
Hikayemize hoş geldiniz.
Instagram: reaslist_yazaro.
