Ayak sesleri gittikçe yaklaşıp birkaç adım ötemde durduğunda, başımı kaldırıp üzerimdeki yabancı gözlere baktım. Gecenin karanlığını delip geçen gözleri üzerimde oyalandıktan sonra arkasına döndü ve aynı ağır tempoda uzaklaşmaya başladı.
"Yardım et."
Kelimeler ağzımdan bir fısıltı gibi döküldüğünde, adım sesleri sustu. Fakat adam arkasına dönmemişti. Öylece bekliyordu.
"Lütfen..."
Çaresizlik kelime kelime dudaklarımdan dökülürken, eğilip hayal kırıklıklarımı yerden topladım. Yardım etmeyecekti...
Gözlerim kapandığında, direncimi tamamen kaybetmiştim. Son duyduğum şey ise, yabancı ayak seslerinin benden gittikçe uzaklaştığıydı...
-Özlem Kuzu
GİRİŞ
...Gecenin sessizliğini yarıp geçen, bir yabancının ayak sesleriydi. Yardım çığlığı atmak istiyordum, ancak ağzımı açacak gücü kendimde bulamıyordum. Vücudumu ağır ağır terk eden kan gittikçe çoğaldığında, göz kapaklarım direncini yitiriyordu. Ölecektim...
Ayak sesleri gittikçe yaklaşıp birkaç adım ötemde durduğunda, başımı kaldırıp üzerimdeki yabancı gözlere baktım. Gecenin karanlığını delip geçen gözleri üzerimde oyalandıktan sonra arkasına döndü ve aynı ağır tempoda uzaklaşmaya başladı.
"Yardım et."
Kelimeler ağzımdan bir fısıltı gibi döküldüğünde, adım sesleri sustu. Fakat adam arkasına dönmemişti. Öylece bekliyordu.
"Lütfen..."
Çaresizlik kelime kelime dudaklarımdan dökülürken, eğilip hayal kırıklıklarımı yerden topladım. Yardım etmeyecekti...
Gözlerim kapandığında, direncimi tamamen kaybetmiştim. Son duyduğum şey ise, yabancı ayak seslerinin benden gittikçe uzaklaştığıydı...
Ürkütücü soğuk hareketsiz bedenimi yalayıp geçerken, ölümün sadık dostu sessizlik, bana eşlik ediyordu. Rüzgar bir ilahi gibi kulaklarıma dokunup geçiyordu ve acı... Artık yerini yalnızca içimi yakıp geçen hissizliğe bırakmıştı.
- Özlem Kuzu
