Peri masalı değildi onlarınki ama ilk bakışta sevdayla başlamıştı... Her şeyini kaybetmiş iki adam ile kendi çiftliğinin veterineri Aybüke Hanım ve can yoldaşı Esma’nın parmak ısırtan hikayesi dediler dilden dile destan gibi yaydılar.
Geleneklerine ve atalarına sıkı sıkıya bağlı bir kasabada yaşayan binlerce kızdan bir tanesi değildi onlar. Hisar Bey'in göz bebeği, kıymetlileriydiler.
"Sen adam olmazsın," dedi kadın öfkeyle.
"Sev bakalım," dedi adam." Oluyor muyum olmuyor muyum yaban gülü? sev Yeter ki çok sev."
GİRİŞ🍁
Gözleri aşkla ışıldayan dudakları sevdayla şiirler dokuyan dili tatlı, sözleri ballı sevdiğim neredesin sen?
***
Ne derdi büyükler?
Hayat düşünmeden yaptığın her hatanı bir gün karşına çıkarır ve ayağına dolaştırır...
Benim dünyevi hırslarım hayatımdaki en değerli varlığı çekip almıştı. Düşürmemişti, beni adeta yerle bir etmişti.
İki yıl önce/ Batur Alp...
Gözlerim, hırsın verdiği etki ile bulanıklaşırken ayağımı kaldırmadan gaza yüklenmeye devam ettim. Bu yere dönmemeye yemin etmişken yine aynı bataklıkta hayatımla bir kumar oynuyordum. Yirmi beş yaşında kariyerimin zirvesinde yaptığım büyük aptallık bütün emeklerimi yerle bir etti. Başarılı bir formula pilotu ve tek gayesi sevdiği kadınla bir yuva kurmak olan bir adamken şimdi kendi ördüğü kozaya hapsolmuş bir kelebeğe dönüştüm.
Son çıktığım yarışta geçirdiğim kaza bana hem sevdiğim kadını hem de tutkularımı kaybettirdi. Egemen denen aşağılık herifin bana kurduğu tuzak yüzünden yarış esnasında şuurumu kaybetmiş ve feci kaza sonrası aylarca komada kalmıştım. Uyandığımda ne kariyerim ne de Özge vardı hayatımda. Her gece sabahlara kadar dua etsem de kendimi Allah'a affettiremedim. Onun gül cemalini bir kez daha görmeyi nasip etmedi bana.
Ben dünyevi zevkler uğruna hayatını bok çukuruna atan bir adamım. Şimdi düştüğüm yerden kalkabilecek miyim bilmiyorum. Yine onun oyununa geldiğimi bilsem de başka çarem olmadığından çıktım bu yarışa. Yasaktı, riskliydi felç geçirebilirdim ama umurumda olan tek şey sevdiğim kadının özgür kalmasıydı. Özge, Formula yarışlarımın istikrarlı izleyicisiydi. Orada tanışmış ve ilk görüşte yüreğimin en derinlerine hapsetmiştim.
Kaybedecek hiçbir şeyim yoktu ve bunu karşımdaki adam gayet iyi biliyordu. "Sana," demişti göğsünü gere gere. Egemen! Dünyada rastlamamam gereken tek insandı. "Kaybettiğin her şeyi geri alma şansı veriyorum."
Bu söz aklımı başımdan almaya yetince hiç düşünmeden, "Kabul," dedim. Her şeyini İstanbul’da bırakıp yıllar önce terk ettiğim memleketime, aileme dönemezdim.
"Yalnız ben kazanırsam ortaya koyacağın bir şey olmalı." O kazanırsa zaten ben ölecektim çünkü bu yarıştan sağ çıkma şansım yoktu. Kazadan sonra sağ ayağımda güç kaybı vardı ve omurgamdaki hasardan dolayı denge problemleri yaşıyordum. Bunu bilerek yapıyordu. Egemen, kollarını sıyırmış ve öne doğru eğilmişti. "Hiçbir şeyin kalmadı mı Pilot?" Başını iki yana salladı. "Şimdi sana bir teklifim var. Eğer kazanırsan her şeyini sana geri vereceğim. Özge'yi serbest bırakacağım."
Dişlerimi sıktım. Benimle ne de güzel eğleniyordu. Onun adını ağzından duydukça çekip alnından vurmak istiyordum. Elimi masaya vurmuştum çaresizlikle. "Senin ağzınla burnunun yerini değiştiririm lan! Duydun mu beni? Senin o Özge'nin adını aldığın ağzını..."
Her halükarda ben ölü bir adamdım. Allah'ım bu nasıl bir ızdıraptı? Kaçak yarış hırsım yüzünden bu adamla tanışmış ve Özge'ye aşık olmuştum. Bu lanet örgüte üye olmasaydım tüm bunlar hiç
