YAŞAMAK İÇİN

Benim adım Arda. Türkiye'de Antalya'da yaşıyorum. 20 yaşındayım ve okulumu yeni bitirdim. Okulumu yeni bitirmemin vermiş olduğu sorumluluk ve aile baskısından ötürü hemen bir işe girmiştim.

Antalya'da bir AVM'de bulunan pastanenin kasiyeri olarak işe başlamıştım. Bu işte geçici olduğumu biliyordum. Kısa süreli bir iş olsa da bu benim ilk işimdi. Aileme destek olmalı ve onların isteği üzere bitirmiş olduğum okulun ardından kendi mesleğimi yapana kadar burada çalışmalıydım. 

Kendim elektrik bölümünden mezun olmuştum fakat önümde okulun ardından gerçek bir iş sahibi olmadan önce askerlik vardı. Kısa bir dönem çalışıp askerliğimi yapıp döndükten sonra kendi mesleğimi yapabilecektim. 

Fakat bir engel vardı. Bu mesleği yapmak istiyor muydum? 

Kendimi hayatın rutin akışına bırakmış bir şekilde bulmuştum. Adeta bir kuklaydım. Kendi isteklerimi değil ailemin benden istediği şeyleri yapıyordum. 

Canım bu duruma çok sıkılıyordu. 

Çalıştığım pastanenin sahibiyle de anlaşamıyordum. Beni gereğinden fazla bir iş yüküne boğuyordu. Kasiyer olarak başladığım pastanede kendimi sürekli olarak mutfakta pastane malzemelerini yıkarken buluyordum. Yetmezmiş gibi garsonluk ve kasiyerlikte yapıyordum. 

Bu durumu ailemle paylaştığımda bana sürekli sık dişini nasılsa yakında askere gideceksin biraz gayret et diyorlardı. Bu durumdan oldukça bunalmıştım. 

Bu duruma bir son vermek istiyordum. Hayallerim vardı ve ben bu hayallerimin izinden gitmek istiyordum. 

Amerika'ya gitmek orada yaşamak istiyordum. Orada bir düzen kurup hayatımın geri kalanını Amerika'da geçirmek istiyordum. 

Amerika'ya vizem yoktu, herhangi bir birikimim yoktu. Hatta uçak bileti alacak param bile yoktu. Hem okulda öğrendiğim çat pat İngilizce ile orada nasıl iletişim kuracaktım. 

Ama kararlıydım bu depresif ve monoton hayatı geride bırakacak, bir şekilde Amerika'ya gidecektim. 

Beni Antalya'ya bağlayacak pek birşey kalmamıştı. Ailemden uzaklaşmak istiyordum. Neredeyse yok denecek kadar az arkadaşlarımdan uzaklaşmak istiyordum. Hayatıma yeni bir sayfa açmak, yeni kültürlere yelken açmak istiyordum. 

Bir akşam yatmadan önce uzun uzun düşündüm planlarımı yaptım. Antalya limanda yük gemileri sürekli bir şekilde gidip geliyordu. Gemiler nereden gelmiş nereye gidiyorlar hiç bilmiyordum. O gemilerden birine binip bu topraklardan gitmeye kararlıydım. 

Sabah uyandım ve o gün pastaneye gitmedim. Evdekilere ne olduğundan hiç bashetmedim. Yüzlerine son kez baktım ve hiç çaktırmadan işe gidiyor gibi evden çıktım. Bu benim için hayatımın en zor kararıydı. Eğer başarısız olursam eve tekrar nasıl dönerim diye düşünmeye başlamıştım bile. 

Sabah erken saatlerde limana ulaşmıştım. Uygun bir gemi bulmak için limanı gözlüyordum. Aralarından bir geminin içinde Amerika bayrağı görmüştüm. Hemen o gemiye doğru yönelmiştim. 

Şimdi önümde üç seçenek vardı. Ya geminin kaptanından rica edip beni gemiye almalarını isteyecektim. Ya gemiye gizlice girip çaktırmadan yolculuk yapacaktım. Ya da bütün planları iptal edip hiçbir şey olmamışçasına eve dönecektim. 

Ne yazık ki hepsi birbirinden imkansız gözüküyordu. 

Açıkçası kaptanın beni rica ile gemiye alacağını